อยากหนีออกจากบ้าน

เจ้าของกระทู้ อายุ 20 ค่ะ หนูกำลังคิดหนักอยู่ว่าอยากหนีออกจากบ้านค่ะ เราอาศัยอยู่กับน้าสามีน้าไม่ชอบเราค่ะ เราเป็นคนทำงานบ้านเกือบทุกอย่างก่อนที่จะไปเรียน เรียนเสร็ตก็ต้องกลับมาทำงานบ้านตอนเย็น ซึ่งเรามองว่าเราไม่ได้มีปัญหาอดไร เพราะเราก็ใช้เงินเขาเรียน แต่สามีน้าชอบด่าเราค่ะ ว่าเราไปเช้ากับดึก ซึ่งเราเรียนแค่สามวันค่ะ  8 เช้า - 18 เราก็บอกตลอดว่าเรากลับดึกนะ แต่เหมือนเจาพูดประขดให้น้าเราว่าเราติดผชหรือเปล่า  แอบโดดเที่ยว สารพัดที่จะนึกได้ บางครั้งก็อคคิดับเราเกินไป เช่น เราลืมทิ้งขยะ นี่ก็เอามาทะอลาะกับน้าจนบ้านแตก ไล่เราสารพัด เรารู้สึกเหนื่อยมาก เหนื่อยที้งเรียนและดลับมาเหนื่อยที่บ้านอีก บางครั้งก็รู้สึกอยากตาย อยากหายไป ชีวิตมันดูหดหู่มาก เอะอะก็บังคับเราให้ทำในสิ่งที่เขาให้ทำเท่านั้น เราไม่เคยได้เที่ยวกับเพื่อน สังคมเพื่อนเราแคบลง ขอไปก็ไม่เคยให้ เราเหมือนถูกกัก รู้สึกไม่เป็นอิสระ เราพยายามพูดให้กำลังใจตัวเองเสมอ ว่าอย่างน้อยก็มีที่ให้นอน มีข้าวใฟ้กิน ไม่ต้องลำบาก แต่นานวันเหมือนบั่นทอนหัวใบเรา เราก็ทำงานบ้านเต็มที่อล้ว สามีน้าก็หาเรื่องมาด่าตลอด น้าก็มาลงคำด่าที่เรา ไล่เราทุกวันเพราะรู้ว่ายังไงเราก็ไม่กล้าไป เพราะเราไม่มีใครให้พึ่ง พ่อแม่เราเรายังไม่รู้จักเลย รู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกินของครอบครัวของน้า เพราะเขาก็มีลูกสองคนที่ต้องดูแล แต่น้ากับสามีน้าชอบดื่มเหล้าแล้วทะเลาะกันเป็นประจำ แล้วก็มาลงที่เรา เรารู้สึกเหนื่อยมาก. คิดเรื่องนี้ไว้หลายปีเพราะเราเป็น ผญ ถ้าออกไปคงหางานทำลำบากแน่นอน แต่ตอนนี้เรารู้สึกว่าเราไม่อยากทนแล้วเคยคิดว่าจะทนเรียนให้จบแล้วค่อยออก แต่เราว่าเราทนไม่ไหวแล้วเราเครียดมากเลย จอทางออกให้หน่อยได้ไหมค่ะ มันมืดแปดด้านจริงๆ